Tweede Kamer in debat over Wet DIAZ

Uitvoerbaarheid

Het zorgveld ondersteunt veilige gegevensuitwisseling en betrouwbare toegang tot cliëntgegevens. Juist hierom achten zij het belangrijk dat de wet niet alleen een papieren werkelijkheid is. Uitvoerbaarheid, continuïteit van zorg en beperking van administratieve lasten zijn volgens deze veldpartijen nog onvoldoende meegewogen en geborgd in de wetsvoorbereiding:  

• Het huidige voorstel dreigt te leiden tot complexere inlogprocessen voor zorgverleners. Hierdoor moeten zij mogelijk meerdere keren per patiënt of gegevensraadpleging opnieuw inloggen, wat in spoedsituaties en omgevingen met strike hygiëne-eisen niet werkbaar is.   

• Het wetsvoorstel houdt onvoldoende rekening met de flexibele schil aan medewerkers die nodig zijn in de bedrijfsvoering van de zorg. Wanneer zij niet tijdig zijn geregistreerd, kunnen zij mogelijk niet inloggen en geen toegang krijgen tot noodzakelijke gegevens. 

• Daarnaast kan het wetsvoorstel leiden tot flink hogere kosten voor zorgorganisaties. Denk aan de aanschaf van werktelefoons, investeringen in nieuwe ICT-systemen en de aanpassingen die nodig zijn om deze goed te laten samenwerken met bestaande systemen. 

Brief naar de Tweede Kamer

In de inbreng vanuit het zorgveld is gepleit voor een mate van vormvrijheid, zodat de betrokken partijen zelf invulling kunnen geven aan hoe het gewenste betrouwbaarheidsniveau kan worden bereikt. Ook vraagt het zorgveld om een praktische oplossing voor tijdelijk personeel: tijdelijke middelen voor veilig inloggen moeten beschikbaar zijn. Als registratie onder de nieuwe wet op korte termijn niet lukt moet toegang mogelijk blijven wanneer de zorgorganisatie de betrouwbaarheid van kan bevestigen. Daarnaast is er gevraagd om beter in kaart te brengen wat de wet in de praktijk gaat kosten. Daarbij moet niet alleen gekeken worden naar de kosten van nieuwe inlogmiddelen, maar ook naar de aanschaf en het beheer van apparatuur, aanpassingen aan ICT-systemen en eventuele certificaten die nodig zijn om aan de nieuwe eisen te voldoen. 

Kamerleden stellen volop vragen over uitvoerbaarheid

Meerdere Kamerleden hebben hun zorgen geuit over de uitvoerbaarheid van de wet. Er werd aan minister Sterk (Langdurige Zorg, Jeugd en Sport) gevraagd om te reageren op de knelpunten die het zorgveld heeft genoemd. De bewindspersoon erkende dat de nieuwe wet veel vraagt van zorgverleners. Om de knelpunten in beeld te brengen worden er samen met het zorgveld pilots uitgevoerd. Als tegemoetkoming aan de zorgen uit het veld heeft de minister toegezegd dat dat de precieze uitwerking van de wet pas wordt vastgesteld nadat de pilots zijn geëvalueerd.  
 
Voorts is vanuit de Tweede Kamer een amendement ingediend waarin wordt geregeld dat de politiek betrokken blijft bij de verdere uitwerking van de wet. Hierdoor kan de Kamer, in contact met de veldpartijen, toezien op de praktische uitvoering. Daarnaast is er vanuit PRO een motie ingediend die vraagt om het behoud van Single Sign-On (SSO). Dit betekent dat de zorgverlener met één inlogactie toegang kan krijgen tot diens applicaties zonder telkens opnieuw te hoeven inloggen. Dit heeft een positieve invloed op de patiëntveiligheid en continuïteit van zorg. De minister reageert positief op beide voorstellen.

Vervolg

Op 6 oktober stemt de Tweede Kamer over de wet en de daaraan toegevoegde voorstellen van PRO. Bij een meerderheid zal het wetsvoorstel vervolgens behandeld worden door de Eerste Kamer. Het is de bedoeling dat de wet geïmplementeerd gaat worden van 2027 tot 2029, met handhaving vanaf 2031. Daarnaast heeft de minister toegezegd dat de uitfasering van de UZI-passen met 11 maanden wordt verlengd naar september 2029.