Shabnam Ghahramani

Spreker: Shabnam Gharhamani, huisarts in opleiding en mede-oprichter/bestuurslid Vereniging Buitenlands Gediplomeerde Artsen (VBGA)
Onderwerp: Wat kunnen de ziekenhuizen betekenen voor niet westerse buitenlandse artsenKern: voor niet westerse buitenlands gediplomeerde artsen is het een lange weg voordat hun diploma in Nederland erkend kan worden. De tijd tussen afronden van assessments en toetsen zou korter moeten zijn. Daarnaast ondervinden buitenlandse artsen nadelen van het ontbreken van een netwerk.

Niet westerse buitenlands gediplomeerde artsen beginnen in Nederland met een forse achterstand. Of ze nu als vluchteling in Nederland komen of voor de liefde. Het kost tijd en moeite om de soms onduidelijke informatie over assessments om hun diploma gewaardeerd te krijgen te begrijpen. Om nieuwe buitenlandse artsen goede voorlichting en steun te kunnen verlenen, zet de VBGA zich hiervoor in. Alle informatie hierover heeft de VBGA  op de website gebundeld.

Buitenlandse artsen moeten verschillende assessments doen, van vakinhoudelijk tot aan taalvaardigheidscursussen. Tussen het afronden van een assessment en de toets kan veel tijd liggen, soms zelfs achttien maanden. Dat zou sneller moeten kunnen.

Daarnaast lopen die artsen tegen problemen aan met stages en coschappen: zij hebben geen netwerk omdat ze niet via de reguliere, universitaire weg in Nederland zijn opgeleid. Bij universiteiten en ziekenhuizen is hierover vaak weinig kennis, waardoor de artsen tegen praktische problemen aanlopen. Dat zet hen op achterstand, terwijl in een diverse samenleving ziekenhuizen juist gebruik kunnen maken van hun tweetaligheid en kennis.

Ghahramani benadrukt dat buitenlandse artsen weliswaar hun netwerk hebben achtergelaten, maar niet hun ambitie, talent en motivatie.


Twee stellingen

  1. Ziekenhuizen moeten efficiënt werken en zich dus niet bezig houden met goed bedoelde arbeidsmarkt initiatieven.
  2. De geografische afkomst van een buitenlandse arts/verpleegkundige bepaalt zijn of haar succes.


Discussie

Veel aanwezigen verbaasden zich over de lange duur voordat een diploma van een buitenlandse arts erkend wordt. Sommigen vinden het toch ook een maatschappelijke taak van ziekenhuisorganisaties zich hiermee te bemoeien. Anderen verwijzen naar de sociale partners. Het gaat om een kleine groep mensen, ongeveer 60 tot 80 per jaar, hoe kun je dit effectief beter regelen? Geopperd werd om dit samen met Den Haag en het veld te doen. Er ontspon zich een geanimeerde discussie hoe je, als je als ziekenhuis een tekort aan artsen en/of verpleegkundigen hebt, snel buitenlandse zorgverleners kunt inschakelen. Er werd verwezen naar de website van VBGA en naar UAF, Stichting voor Vluchteling-Studenten: daar vind je bijvoorbeeld afgestudeerde artsen die een stageplaats zoeken. Ze zijn er!