Michiel Hietkamp

Spreker: Michiel Hietkamp, voorzitter CNV Jongeren
Onderwerp: trends en sociaal-economische ontwikkelingen
Kern:
 Hoe zorgen de ziekenhuizen ervoor dat zij door jongeren als aantrekkelijke werkgever worden beschouwd en ook in een krappe arbeidsmarkt aantrekkelijk werkgever blijven.

Jongeren hebben het moeilijk op de arbeidsmarkt, ook in de zorg. Zij ervaren de constante stress van social media en het feit dat overal kansen liggen, wat leidt tot keuzestress. Juist omdat overal kansen zijn, is het belangrijk om jongeren bij stages goed te begeleiden. Daar hebben ze behoefte aan. Het blijft nodig dat de zorg in stages investeert om jongeren te laten kennismaken met het werk in de branche. Jongeren zijn waardegedreven. Soms leidt dat tot teleurstelling wanneer zij merken dat ziekenhuizen ook gewone ‘bedrijven’ zijn. Toch zijn jongeren over het algemeen heel enthousiast over de branche ziekenhuizen.

De hoge jeugdwerkloosheid is verontrustend en de arbeidsomstandigheden van jongeren zijn vaak niet riant, kijk naar flexcontracten of jongeren die als ZZP‘er aan de slag gaan. Inkomenszekerheid is volgens Hietkamp ook onder jongeren nog heel erg gewenst.  Positief zijn arbeidsmarktflexpools voor ziekenhuizen: ze bieden kansen aan jongeren die door scholing wendbaar zijn op de arbeidsmarkt en op verschillende plekken binnen of zelfs buiten het ziekenhuis aan de slag kunnen. Door de pensioendialoog staat de solidariteit tussen de generaties  op de arbeidsmarkt onder druk, wat jongeren, die vaak matig zijn georganiseerd, op achterstand zet. Een interessante verkenning zou zijn via de cao ouderen kansen te bieden eerder uit te stromen, waardoor ruimte voor jongere medewerkers ontstaat.


Twee stellingen

  1. Toekomstige problemen op de arbeidsmarkt kunnen we voorkomen door jongeren in de ziekenhuizen standaard een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd te bieden.
  2. Een jongere medewerker die net van school komt weet van toeten nog blazen en beschouwen we daarom als een halve medewerker.


Discussie

Geconstateerd werd dat bij stages soms te weinig begeleiding vanuit de school is. Ook de uitstroom van jongeren bij stages is zorgelijk. Dertig procent stroomt voortijdig uit, teleurgesteld of door problemen met het werktempo. Een deelnemer vertelde dat jongeren lastig inzetbaar zijn bij spoedeisende hulp, waar ervaring gewenst is. Een oplossing zou kunnen zijn jongeren vroegtijdig binnen te halen en daarna breed op te leiden in acute zorg, zodat ze breder inzetbaar zijn.

Er werd gediscussieerd over alternatieven voor arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd: is het beter contracten voor vijf of zeven jaar te geven en dan te bekijken of je elkaar nog iets te bieden hebt? Dat zou, net als brede inzetbaarheid door ‘vlinderen’, de arbeidskansen voor jongeren kunnen vergroten. Dergelijke initiatieven kunnen lokaal, buiten de cao om, geregeld worden.