Nadere duiding van de uitspraak over de budgetpolis

10-07-2018

Vragen?

Gabriƫlle ten Broeke
Senior juridisch beleidsadviseur Besturing & Bekostiging

Blijf op de hoogte

De rechtbank Den Haag heeft op 6 juni 2018 uitspraak gedaan in een zaak tussen Zilveren Kruis enerzijds en St. Antonius Ziekenhuis, Haaglanden Medisch Centrum en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) anderzijds. Hierbij stond de vraag centraal wie de patiënt moet informeren over de vergoeding van zorgkosten bij een budgetpolis. Die verantwoordelijkheid ligt vooral bij de verzekerde zelf en bij de zorgverzekeraar, zo oordeelt de rechtbank Den Haag.

Naar aanleiding van de uitspraak van de rechtbank heeft de NVZ op 8 juni 2018 een nieuwsbericht op haar website geplaatst. Op 21 juni 2018 heeft de NVZ een brief naar haar leden gestuurd waarin werd ingegaan op de uitspraak en de gevolgen die de uitspraak heeft voor ziekenhuizen in de praktijk. Op 22 juni 2018 heeft de NZa een nieuwsbericht op haar website geplaatst, waarin zij stelt dat zorgaanbieders patiënten horen te informeren over de kosten van een behandeling.
 

Vragen

Naar aanleiding van de berichtgeving heeft de NVZ vragen ontvangen over hoe deze verschillende berichten te duiden. Met dit nieuwsbericht zet de NVZ een aantal punten op een rij en sluit zij af met een advies:
  1. De uitspraak van de rechter moet gezien worden tegen de achtergrond van de jaren 2013, 2014 en 2015. In die jaren was het voor ziekenhuizen slechts met veel moeite mogelijk om te achterhalen of patiënten al dan niet een budgetpolis hadden. 
  2. Nu is het op twee manieren mogelijk om te zien of een patiënt een budgetpolis heeft: a) dit staat vermeld op de verzekeringspas en b) via het COV-bericht kan de pakketcode worden opgehaald. Achter die pakketcode gaat veel informatie schuil.
  3. In het nieuwsbericht van de NZa wordt ten onrechte gesproken over de inkijkfunctie via VECOZO, waardoor een zorgaanbieder gemakkelijk zou kunnen opzoeken wat voor polis de patiënt heeft. De inkijkfunctie van VECOZO is echter niet meer actueel. VECOZO meldt op haar website: “Na onderzoek blijkt dat er onvoldoende draagvlak is om de dienst Inkijkvoorziening Polis te behouden. Om deze reden willen de zorgverzekeraars stoppen met deze dienst. VECOZO bekijkt wanneer en hoe we de dienst Inkijkvoorziening Polis kunnen uitfaseren.” 
  4. Ondanks dat de inkijkfunctie niet meer relevant is, is het voor zorgaanbieders nu veel eenvoudiger om te achterhalen of een patiënt al dan niet een budgetpolis heeft dan in de jaren waarop de uitspraak van de rechtbank ziet (2013, 2014 en 2015). Hierbij helpt ook – naast de verzekeringspas en het COV-bericht – dat patiëntenfolders in ziekenhuizen zijn aangepast, procedures op afsprakenbureaus en poliklinieken zijn aangescherpt op het doorvragen over de polis, ziekenhuizen speciale loketten hebben ingericht voor vragen over dekking van de zorg in relatie tot de zorgverzekeringspolis en dat zorgverzekeraars benadrukken bij het afsluiten van een polis met beperkende voorwaarden welke risico’s dit met zich meebrengt.
  5. In de beleidsregel TH/BR-012 van de NZa over Transparantie zorgaanbieders staat in artikel 4, tweede lid: “Zorgaanbieders zijn verplicht tijdig voorlichting te geven over tarieven wanneer deze rechtstreeks met de consumenten wordt verrekend en/of wanneer de consument daarom vraagt.” Volgens de NZa geldt het “met name” wanneer de patiënt een deel van de kosten van de behandeling zelf zal moeten betalen. De NZa gaat hier verder dan de rechtbank, want gaat niet in op de vraag hoe het werkt als het ziekenhuis niet wist (en ook niet had kunnen weten) dat de patiënt een deel van de kosten zelf moest betalen. Tegelijkertijd is er sinds 2015 wel het een en ander veranderd en beschikken ziekenhuizen over méér mogelijkheden om informatie over de polis van de patiënt te achterhalen.. 
  6. De NVZ blijft bij haar advies zoals ook gegeven in de brief aan leden van 21 juni 2018: Als een ziekenhuis met weinig moeite kan achterhalen of de betreffende patiënt een budgetpolis heeft waarvoor het ziekenhuis niet door de betreffende zorgverzekeraar is gecontracteerd, zou het ziekenhuis de patiënt die informatie moeten verstrekken. Het ziekenhuis kan de patiënt erop wijzen dat het gunstiger is voor hem om te kiezen voor een andere zorgaanbieder die wel door de betreffende zorgverzekeraar is gecontracteerd. Het verstrekken van deze informatie is prettig voor de patiënt, maar ook het ziekenhuis heeft daar baat bij. Het ziekenhuis is immers ook niet gebaat bij een dubieuze debiteurenrelatie met een patiënt die verrast wordt door de kosten die hij zelf moet betalen.