Wat de NVZ wil is ruimte voor eigen verantwoordelijkheid, liberalisering van de ziekenhuismarkt. Wat wij willen is een overheid die zich op verschillende gebieden terugtrekt en steeds meer vrijheid geeft aan de ziekenhuizen en andere zorginstellingen. Op het gebied van financiën en bestuur, kwaliteit en veiligheid. Want alleen op die manier creëer je de optimale omstandigheden voor ziekenhuizen om goede zorgverleners, goede werkgevers én goede ondernemers te zijn.
Wie draagt wanneer welke verantwoordelijkheid. Tot nu toe was de lijn: ziekenhuizen zijn verantwoordelijk voor kwalitatief goede en betaalbare zorg; de overheid is verantwoordelijk voor beschikbaarheid, betaalbaarheid en kwaliteit, en moet hiervoor de kaders stellen.
Een treffend voorbeeld van deze nieuwe optredende overheid is het Wetsvoorstel maatschappelijke onderneming (WMO). Hierin wordt gepleit voor de invoering van een nieuwe rechtsvorm voor de uitvoering van semi-publieke taken. Een nieuwe rechtspersoon met duidelijke regels voor intern toezicht en externe verantwoording aan stakeholders. Net alsof de bestaande rechtsvormen, zoals de stichting en de BV geen ruimte bieden voor maatschappelijke verantwoording!
We pleiten er juist voor dat de overheid terugkeert naar haar systeemverantwoordelijkheid. Waar we naartoe moeten is een duidelijke, eenduidige verhouding tussen overheid en sector. Wat wij willen is een volwassen bestuurlijke verhouding: meer verantwoordelijkheden voor ziekenhuizen, ook daar waar nu de overheid het voor het zeggen heeft, in ruil voor meer vrijheid. Dat is een toekomstbestendige balans ! Dat vraagt dat de branche bereid is om ondernemerschap te combineren met maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Een goed voorbeeld is onze eigen Governancecode. Deze code regelt een aantal belangrijke zaken in de relatie Raad van Bestuur en Raad van Toezicht. rolvast en rotsvast toezicht is een voorwaarde voor goede bestuurlijke verhoudingen. Om dat te monitoren hebben we al jaren een zorgbrede Governancecode. Een set regels die zeker voldoende zijn om geen behoefte te hebben aan overheidsinmenging. Deze code wordt nu al door ruim zeventig procent van de zorginstellingen nageleefd en dat percentage moet nog verder omhoog.
De NVZ is het niet eens met het advies van de RVZ om een speciale Publieke Kamer in te stellen. Want waarom zouden we iets regelen wat al geregeld is? het bestaan van deze governancecommissie mag wel wat meer bekendheid krijgen.
de relatie tussen de Raad van Bestuur en medisch specialisten is erg uit balans geraakt, en om de balans te herstellen stelde de RVZ een paar maande geleden voor om de Orde van Medisch Specialisten om te vormen tot een publiekrechtelijke beroepsorganisatie met verordenende bevoegdheden. Daar moet je nog eens goed over nadenken, het mag natuurlijk niet zo zijn dat de specialisten zo nog meer macht krijgen, bijvoorbeeld door eenzijdig richtlijnen vast te stellen. Richtlijnen hebben immers nooit alleen maar een medisch-inhoudelijke kant maar moeten ook uitvoerbaar en betaalbaar zijn. De NVZ ziet meer in een nieuwe toelatingsovereenkomst, die aan raden van bestuur adequate handvatten biedt om hun verantwoordelijkheid voor kwaliteit goed te kunnen waarmaken.