De NVZ onderschrijft de conclusie van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) dat het ziekenhuislandschap de komende jaren gaat veranderen, maar is het niet eens met de visie op acute zorg.
Het vandaag gepubliceerde RVZ-advies Medisch-specialistische zorg in 20/20 is in lijn met de verwachting en een logisch gevolg van de ontwikkeling naar spreiding en concentratie die de branche zelf heeft ingezet. De aanbeveling en conclusies over spoedeisende hulp gaan voorbij aan regionale verschillen en gaan uit van te veel overheidsbemoeienis.
Veranderd zorglandschap
De branche heeft de ontwikkeling naar spreiding en concentratie
zelf in gang gezet om de kwaliteit van zorg verder te verbeteren en
middelen doelmatiger in te zetten. De ziekenhuizen zijn nu
intensief bezig om samen met andere partijen, zoals verzekeraars,
andere zorgaanbieders en vertegenwoordigers van
patiëntenorganisaties, invulling te geven aan deze
ontwikkeling.
Concentratie waar dat moet en spreiding waar dat kan, is daarbij het uitgangspunt. Zoals in het RVZ-rapport wordt genoemd, zal dit onder andere tot gevolg hebben dat ´streekziekenhuizen en gezondheidscentra een geïntegreerd zorgaanbod aanbieden met een frontoffice voor de patiënt´. Het rapport haalt dan ook enkele goede voorbeelden aan die in het verlengde hiervan liggen.
Spoedeisende hulp
De NVZ ondersteunt de in het rapport vermelde ketengedachte met
betrekking tot acute zorg. Er zijn immers al veel
samenwerkingsverbanden tot stand gekomen tussen
spoedeisendehulpafdelingen (SEH) en huisartsenposten (HAP). De NVZ
is voorstander van verdergaande samenwerking, omdat dit
doelmatigheid en kwaliteit oplevert, maar geen enkele vorm van
samenwerking zou als dwingend model moeten worden opgelegd. Voor
elke regio is immers de situatie verschillend (bijvoorbeeld grote
stad versus platteland). Het beste kan de regionale situatie worden
ingevuld door het Regionaal Overleg Acute Zorg (ROAZ). Het zou in
ieder geval niet door de overheid moeten worden opgelegd.
WBMV
Dit geldt ook voor het advies van de Raad om de seh-functie van
ziekenhuizen onder de werking van de Wet Bijzondere Medische
Verrichtingen (WBMV) te brengen. Dat is onnodig en niet
realistisch. De WBMV gaat uit van verregaande overheidssturing om
randvoorwaarden voor bijzondere zorg te garanderen. Binnen de acute
zorgketen is de belangrijkste randvoorwaarde al voldoende door de
overheid geregeld en wettelijk vastgelegd in het ‘45-minuten
bereikbaarheidscriterium’.