Op zaterdag 8 november is Kees de Jong, de eerste directeur van de NVZ vereniging van ziekenhuizen, overleden. Hij is maar 56 jaar geworden. Al eerder hebben wij door een ernstige ziekte afscheid van hem moeten nemen als directeur. Dat gebeurde toen hij direct na afloop van een ledenvergadering in Nieuwegein getroffen werd door een herseninfarct. Met grote bewondering hebben wij de jaren daarna gezien hoe hij ondanks de afasie op bewonderenswaardige wijze inhoud heeft gegeven aan het leven dat hem nog restte.
Wij hebben Kees leren kennen in het
begin van de jaren negentig als vaste begeleider van de voorzitter
van de Landelijke Specialisten Vereniging bij het periodieke
overleg met de toen nog Sectie Ziekenhuizen van de NZR geheten NVZ.
Toen de NVZ zich in 1992 had verzelfstandigd en deel ging uitmaken
van de Nederlandse Zorgfederatie, zocht zij een directeur. Al gauw
viel de keuze op Kees de Jong. In het denken van het toenmalige
bestuur was de gewenste samenwerking tussen LSV en NVZ een
topprioriteit. In Kees zagen we een man die de fundamenten om die
brug te slaan zou gaan leggen. We wisten hem met tegenzin, maar
zeker ook met begrip van de LSV, aan ons te binden. Het bleek een
meesterzet. Samen met het bestuur en de bureaumedewerkers heeft hij
de NVZ een eigen gezicht gegeven en een duidelijke positie naar
regering, politiek, pers, medisch specialisten, andere
zorgverleners in binnen- en buitenland, zelfstandige
bestuursorganen en sociale partners.
Enerzijds vocht hij voor maximale beleidsvrijheid in NZF-verband en
anderzijds voor een gerespecteerde positie als partij in het
landelijk gezondheidszorgbeleid. Hij wist zich daarbij verzekerd
van de steun van zijn bureaumedewerkers. Hij verwierf die steun
door zijn bijna onvoorwaardelijke inzet voor de NVZ, zijn
daadkracht maar ook zijn gave om een goede sfeer te creëren voor de
medewerkers. “Een hartelijke peoplemanager die inspireerde,
kritisch was en je ‘dwong’ het beste uit jezelf te halen” zo
verwoordde zijn secretaresse Ria Schagen het.
Voor het bestuur en de leden was hij onmiskenbaar onze directeur:
zijn dossierkennis, analytisch vermogen en strategisch inzicht
waren onmisbaar in het toenemend lastige krachtenveld van de
ziekenhuiszorg. Helaas is het ons en hem niet gelukt om de zo vurig
gewenste structuur in de samenwerking tussen specialisten en het
ziekenhuis, in de vorm van het door de commissie-Biesheuvel
geadviseerde medisch geïntegreerd bedrijf, te realiseren.
In januari 1999 trof hem dat infarct. Kees vocht als een leeuw
terug tijdens zijn revalidatie. Had de hoop terug te keren in zijn
functie. Zijn denkvermogen was intact gebleven, maar de
mogelijkheden om zich te uiten bleken te ernstig beschadigd. Het
bleef een genoegen om met hem over zeilen, muziek, literatuur,
wijn, lekker eten en koken en zijn plantentuin te praten. Zijn
eruditie was groot, evenals zijn mensenkennis, die hem in staat
stelde dingen te relativeren en anderen te inspireren om, vaak
onbewust, zijn gedachtegoed over te nemen. Dat maakte hem een goed
onderhandelaar, maar vooral een mooi mens die altijd goedgeluimd
was en ons regelmatig verraste met zijn milde humor. Zijn gezin was
daarbij ankerpunt en vaste waarde. Te midden van hen en bijgestaan
door zijn vele vaak jarenlange vrienden heeft hij de laatste fase
met die ongeneeslijke kanker geleefd zoals hij was: evenwichtig en
tot het laatst betrokken berustte hij in zijn lot. Vrijdag 14
november hebben wij met velen afscheid genomen van Kees in respect
voor wat hij voor de NVZ en de mensen met wie hij heeft
samengewerkt heeft betekend.
Clemens Dijkers
Voorzitter en bestuurslid NVZ/Sectie Ziekenhuizen
1989-1998